Het witte doek terug op Schouwen

ZIERIKZEE - De openingsfilm `Wilde Mossels` vertelt het verhaal van dromen die niet uitkomen en illusies die teloor gaan. Tot opluchting van Petra Benschop en Reinoud Warnaar is dit thema niet van toepassing gebleken op hun initiatief. Met ruim tachtig bezoekers op de openingsavond heeft het Schouwse filmhuis in hun ogen een perfecte start gemaakt.

Tot het allerlaatste moment was het spannend. Zodra de kogel definitief door de kerk was wat betreft de rijkssubsidie en de beschikbare zaal in Theater Mondragon, hadden de initiatiefnemers van het filmhuis voor Schouwen-Duiveland nog een week om alles in gereedheid te brengen voor de opening op zaterdagavond. ,,We hadden echt heel weinig tijd. We wilden zo snel mogelijk gaan draaien``, vertelt Petra Benschop enthousiast.
De hele week is het spannend gebleven, met de projector als grootste probleem. Mondragon is weliswaar uitgerust met een projectie-installatie, maar deze voldoet niet meer aan de eisen van deze tijd. Deze week is zodoende bij Waterland Neeltje Jans een moderne versie opgehaald en is de oude `eruit gesjord`. Het installeren van de nieuwe projector heeft de organisatoren echter de nodige slapeloze nachten bezorgd. Krap een uur voordat het apparaat de eerste beelden op het witte doek zou moeten werpen, was de installatie klaar voor gebruik. Reinoud Warnaar kijkt nu opgelucht terug op die laatste, spannende uren voor de premiÞre: ,,Dat was even peentjes zweten.`` De laatste inspanningen voor de opening gaan - zoals het hoort - geheel aan het publiek voorbij. Tevreden dat Schouwen-Duiveland voorlopig weer haar eigen witte doek heeft, stappen ruim tachtig bezoekers zaterdagavond de Zierikzeese Concertzaal binnen en zoeken een plaatsje in de grote zaal. Na een kort openingswoord van Warnaar - `mijn opa zei eens tegen me: haast je niet want je hebt geen tijd te verliezen` - doven de lichten en rollen de eerste beelden van `Wilde Mossels` over het doek: het Schouwse filmhuis is een feit.
Zoals gebruikelijk bij een opening hebben de organisatoren een extraatje voor de eerste gasten in petto. Erik de Bruyn, regisseur van Wilde Mossels, is speciaal voor de start van het filmhuis naar de monumentenstad gekomen en maakt aan het einde van de film zijn opwachting. Met de indrukken van de film nog vers in het geheugen krijgt het publiek de gelegenheid uit de eerste hand de achtergronden van het verhaal te vernemen.
De bezoekers maken gretig gebruik van deze kans. Zo weten zij nu dat de film niet echt autobiografisch is, hoewel De Bruyn aangeeft zich nog het best te kunnen identificeren met `de jongen die aan het eind wegrijdt`. Een oplettende toeschouwer heeft op haar beurt `slordigheden` bij het maken van de shots geconstateerd. De regisseur bevestigt deze oneffenheden, maar voegt hieraan toe dat hij `eigenlijk bewust` de `wetjes uit de televisie-wereld` heeft willen doorbreken.
De twee initiatiefnemers van het filmhuis kijken tevreden terug op de premiÞre-avond. Volgens Warnaar biedt het bezoekersaantal alleen al perspectieven om door te gaan. Tot eind juni zullen zij in Mondragon wekelijks een film vertonen. De maanden juli en augustus willen de initiatiefnemers benutten om het idee voor een filmhuis voor Schouwen-Duiveland aan de hand van ervaringen verder te ontwikkelen en meer vaste vorm te geven. Voorlopig wentelen zij zich in de vele positieve reacties die ze krijgen. Een van de bezoeksters komt zaterdagavond persoonlijk naar Warnaar toe: ,,Een goed initiatief. Ik heb genoten.``